Hoe ik herinnerd werd aan mijn bekkenbodem

Op mijn vakantie in Wales gleed ik uit in de modder, languit. Mijn dochter durfde er toen niet om te lachen, maar doet dat sindsdien dagelijks. Het ergste was niet perse dat ik onder de modder zat, maar dat ik tijdens de val in mijn broek had geplast. De dag lag nog voor mij en ik had geen schone kleren bij mij. Dus heb ik maar zo goed en zo kwaad als het ging alle modder verwijderd en een flinke dosis papier in mijn onderbroek gestopt. De dagen erna heb ik het slimmer aangepakt. Want van mijn trainingskamp (zie vorige blog) had ik geleerd dat ik mijn Carin ondergoed mee op reis moest nemen. Ik liep een stuk geruster rond.

Genante ontdekking

Dit probleem had misschien allang verholpen kunnen zijn. Na mijn tweede bevalling kwam ik op een genante wijze achter mijn probleem. Tijdens een bedrijfsuitje stond er een korte duurloop op het programma. Ik meldde mij aan voor dit onderdeel, en had later enorme spijt. Want onderweg merkte ik dat er iets misging en kon slechts gissen wie mijn probleem nog meer opmerkte.  Helaas bleef het niet bij deze ene keer, alleen was de setting gelukkig niet meer zo massaal. Het plezier in het hardlopen nam snel af en de onzekerheid toe.  Plus het gevoel dat een favoriete bezigheid mij ontnomen werd.

De oplossing?

Van een vriendin hoorde ik de perfecte oplossing: een elastiekje laten plaatsen.  Zodat ik niet meer met samengeknepen billen hoefde te rennen, om dan toch teleurgesteld thuiskwam. De huisarts was het echter  niet eens met deze oplossing. Hij vond dat ik eerst maar eens bekkenbodemoefeningen moest gaan doen. Ik kreeg een verwijzing voor een specialist. En daar bleef het bij.

Ermee om leren gaan

Want na enige inactiviteit, bleek bij nader inzien het probleem niet altijd even hevig. Bovendien had ik wat trucjes ontdekt om toch (redelijk) prettig te kunnen hardlopen. Zo verdween de noodzaak voor de bekkenbodemspecialist. Een lange periode van ups en downs volgde, met deze laatste ervaring als de ultieme down.

Het briefje ligt nog steeds in mijn kast. Maar de app van Carin staat ondertussen wel op mijn telefoon. Want hoe moeilijk ik het ook vind om een afspraak met een specialist in te passen in mijn agenda, mijn matje tevoorschijn trekken is een kleine moeite. En daarin ben ik vast niet de enige. Dus: wie doet er met mij mee?

Lijkt het jou wat om samen met Kirsten en Carin jouw bekkenbodem trainen? Meld je dan aan via info@lifesense-group.com.

Kirsten van der Kolk, powervrouw , moeder en voormalig Olympisch kampioene roeien.

Kirsten van der Kolk, powervrouw , moeder en voormalig Olympisch kampioene roeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *