Goede voornemens? Hoe werkt dat eigenlijk?

Kirsten van der Kolk, powervrouw , moeder en voormalig Olympisch kampioene roeien maakt net als ons goede voornemens. In dit blog deelt  zij met haar belevenissen over sport en gezondheid. In deze editie praat ze ons bij over het maken van goede voornemens. Doet een voormalig atlete hier ook aan? Jazeker, en van een stukje chocolade geniet zij evengoed!

Met het nieuwe jaar, komen ook de goede voornemens. Wat een onzin! Iedereen maakt ze, niemand voert ze uit. Maar wie begint er dan ook met goede voornemens op het koudste en donkerste moment van het jaar? Aan de andere kant: als je het dan weet vol te houden, weet je ook dat je goed zit. Maar het verbaast mij dus niets dat de meeste goede voornemens niet langer dan een week standhouden.

Wie begint er dan ook met geode voornemens op het koudste en donkerste moment van het jaar?

Ook al ben ik niet van de goede voornemens, stiekem had ik er toch één gemaakt. Een voornemen dat hoog op de diverse ranglijsten scoort: meer sporten.Want sinds ik gestopt ben met topsport, heb ik mijn aandacht verlegd naar een tweede carrière en mijn gezin. En dat heeft zijn tol geeist: Mijn sportieve leven gaat tegenwoordig met flinke ups en downs. Met een vast ritme van afspraken gaat het goed, tot de werk- of gezinsafspraken veranderen. Dan duurt het soms érg lang voor ik een nieuw ritme heb. En het gebeurt net iets te vaak.

Kirsten van der Kolk Olympic athlete

Kirsten van der Kolk en haar partner winnen Olympische medaille in 2008

Het feit dat ik half januari voor mijn werk – ik ben bondscoach van het vrouwen roeiteam- op trainingskamp zou gaan naar een zonnig oord kwam als geroepen. Het leek me de ideale gelegenheid om te beginnen.

Voornemen om het goede voornemen ook echt uit te voeren
Volgens mij mist er echter één goed voornemen op alle lijstjes: het voornemen om het goede voornemen ook echt uit te voeren. Want hoe lang is een goed voornemen eigenlijk houdbaar? Echt: ik had mijn doel heel realistisch en klein gemaakt, namelijk een High Intensity Interval Training (HIIT) van zeven minuten via een app, om de opstart te vergemakkelijken. Maar toch, hoe langer je stilstaat, hoe groter de drempel om te beginnen.

Gewoon omdat je weet dat je niet fit bent. Omdat je weet dat het niet lekker gaat voelen. Dat het zwaar voelt en je bijzonder snel gaat hijgen. En dat je er misschien zelfs spierpijn van krijgt. En dus heb ik de hele eerste week van het trainingskamp zitten aanhikken tegen mijn goede voornemen. En dan hebben we het over oefeningen die maar zeven (!) minuten duren!!

Uiteraard heeft mijn werk eerste prioriteit, en op een trainingskamp zit je ook langer aan tafel omdat je gezamenlijk eet. Daarnaast had ik een deadline voor een fotoboek, voelde ik mij moe en had ik een deadline voor een column. Ja, maar….drukdrukdruk. Echt…..het lukte echt niet! Altijd een excuus, maar ook een groeiend schuldgevoel.

Kirsten als bondscoach roeit een stukje mee op het trainingskamp

Kirsten bondscoach Nederlands vrouwenroeiteam roeit een stukje mee op het trainingskamp

Totale onzin natuurlijk. Natuurlijk had ik tijd. Ik gaf het alleen geen prioriteit. Ik wil mij dus fit voelen zonder iets te doen? Zo werkt het dus niet. Tijd kun je maken. Helemaal als je klein begint. Zeven minuten heb je altijd wel en een plek vind je altijd wel.

Natuurlijk had ik tijd. Ik gaf het alleen geen prioriteit.

Vandaag ben ik begonnen. Mijn warming-up voor deze column. Want ook als ik zeven minuten later begin, komt deze column echt wel af. En dan zijn mijn excuses echt op. Ik heb nu al zin in morgen! Spierballen, six-pack, kom maar op.

Al die oefeningen maken hongerig. Ondertussen geniet ik van een welverdiend stukje chocola. Of is er nog tijd om nieuwe goede voornemens te maken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *