Kirsten cycling

Het ritme vinden om te kunnen doen waar ik van houd

Het ritme van mijn passen, een frisse ochtendzon die op mijn gezicht schijnt, mijn ademhaling die één wordt met het lopen. Het gevoel dat je het eindeloos kunt volhouden. En maar rennen. De vrijheid, de inspanning, de ontspanning.
Zittend op mijn bed haal ik dat gevoel van ultieme vrijheid zo weer naar boven. Maar de werkelijkheid is nog even anders: Ik moet weer terug naar de basis: oefeningen doen om uiteindelijk weer zo vrij te kunnen lopen. Na een wat trage start dit jaar, heb ik uiteindelijk een goed ritme gevonden om dagelijks mijn core-stabilityoefeningen te doen.

Maar nu kom ik er achter hoe kwetsbaar een ritme kan zijn. Want alles veranderd als je ziek wordt…

Hoe de sofa altijd wint 

Bijna een week was ik uit de roulatie. Ik kon mijn oefeningen niet doen, maar ook al het werk bleef liggen. Op het moment dat ik mij weer beter voelde, stond er dus veel op mijn to-do listje. Toen ik weer aan de slag kon bleek er één item naar beneden te schuiven; de oefeningen uiteraard. Alle discussies in mijn hoofd ten spijt -dat zeven minuten echt heel kort zijn- was de bank toch weer een aanlokkelijker alternatief.

Dan ben ik stiekem jaloers op de mensen die wel zo sterk in hun schoen staan om het sporten metéén weer op te pakken. Maar er zijn wel meer mensen die hier moeite mee hebben, toch? En dat terwijl ik echt graag die controle over mijn lijf weer terug wil!

Een momentje zoeken

Gelukkig kan ik voor mijn werk af en toe op trainingskamp. Daar deel ik mijn kamer met een mede-roeicoach die ook enthousiast is over de zeven minuten-oefeningen; Maar dan wel zo enthousiast dat ze ze deze alleen met mij samen op trainingskamp doet :).

Zodra we aankomen in ons hotel, bespreken we onze goede voornemens. Om er twee dagen later achter te komen dat ‘ergens een moment zoeken’ niet werkt. Onze dagen vullen zich te snel met ander werk. Dus zetten we nu elke ochtend de wekker een kwartier eerder om nog voor het ontbijt twee series oefeningen te doen. En vervolgens geven we elkaar die dag meerdere complimentjes en verzuchten we dat het toch zo lekker is dat we de oefeningen al gedaan hebben.

Nog even verder dromen..

We hebben nog even te gaan op kamp. Met dat dagelijkse ritme vasthouden om de oefeningen te doen zit het nu wel goed. De uitdaging zit ‘m in het volhouden in de periode naar het volgende trainingskamp. Ondertussen droom ik weer even verder over hardlopen in de zon, lekker veren op mijn schoenen, met een briesje door mijn haren…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *